سلامتی

آیا شکر واقعاً مضر است؟ | تغذیه سالم

به نظر می رسه شکر به عنوان یه دشمن بزرگ واسه سلامتی معروف شده است. سال گذشته، مجله Medical News Today گزارش داد، انجام تحقیقات زیاد روی افراد جور واجور نشون داد که مصرف شکر، پیری، بیماریای قلبی عروقی، چاقی و حتی سرطان رو زیاد می کنه. این تحقیق به وسیله کارشناسان سلامت زیادی در اقصی نقاط دنیا انجام شده، اونا به مردم پیشنهاد می کنن مصرف شکر رو کم کنن، تعدادی از اونا می گن ما باید مصرف شکر رو به طور کامل قطع کنیم. اما شکر واقعاً واسه سلامتی مضره؟ ما بررسی می کنیم.

به گزارش آلامتو به نقل از مجله تغذیه ؛ درحقیقت، شکر یه کربوهیدرات متبلوره که غذاها رو شیرین می کنه. نوعای جورواجور خیلی از شکر هست، شامل گلوکز، فراکتوز، لاکتوز، مالتوز و ساکاروز – که به عنوان قند شناخته می شن.

بعضی از این شکرها، مثل گلوکز، فراکتوز و لاکتوز، به طور طبیعی در میوه ها، سبزیجات و غذاهای دیگه وجود دارن. اما بیشتر غذاهایی که ما مصرف می کنیم شامل شکرای افزودنیه – شکری که ما به غذاهای خودمون واسه بهبود طعم اضافه می کنیم یا شکری که در کارخانه به اجناس اضافه شده.

بیشتر منابع عادی از شکرهای افزودنی شامل نوشابه ها، کیک، شکلای جور واجور پای، شکلات، آبمیوها و دسرا هستن. فقط یه نوشابه می تونه تا هفت قاشق غذاخوری شکر داشته باشه، درحالی که یه تخته شکلات متوسط می تونه تا شش قاشق چای خوری شکر داشته باشه.

شکرهای افزودنی دلیلی هستن که می تونن باعث ایجاد خیلی از مشکلات سلامت در شخص شن. ماه گذشته، MNT گزارش داد، برطبق یه مطالعه در مجله open heart claiming، شکرهای افزودنی، حتی بیشتر از نمک، ممکنه خطر دچار شدن به فشار خون بالا رو زیاد کنن. و در فوریه سال ۲٠۱۴، تحقیقی به وسیله مرکز جلوگیری و کنترل بیماریا در مورد شکر افزودنی، روی گروهی از افراد انجام شد که نشون داد شکرهای افزودنی خطر مرگ به وجود اومده به وسیله بیماریای قلبی عروقی رو زیاد می کنن.

شاید به یقین، شکرهای افزودنی در مورد افزایش قابل توجه چاقی هستن. در امریکا، بیشتر از یه سوم بزرگسالان چاق هستن، در حالی که اندازه چاقی در دوران کودکی بیشتر از دو برابر در بچه ها و چهار برابر در نوجوانان درزمان ٣٠ سال گذشته س.

در سال ۲٠۱٣ مجله امریکایی تغذیه بالینی تحقیقی منتشر کرد و اعلام کرد که مصرف نوشیدنیای قنددار باعث زیاد شدن وزن هم در کودکان و هم در بزرگسالان می شه، این در حالیه که سازمان جهانی بهداشت (WHO) در مقاله ای گفت، افزایش مصرف اینجور نوشیدنیایی با افزایش چاقی ربط داره.

ما به شکر معتاد میشیم؟

دکتر رابرت لاستینگ، متخصص غدد کودکان در دانشگاه سان فرانسیسکوی کالیفرنیا و نویسنده کتاب خطر چاقی، در تأیید این سخنان میگه: “حقیقت مخفی درباره شکر اینه که شکر ماده ای سمیه که ما به اون معتاد میشیم.”

یه تحقیق بوسیله محققان دانشگاه پرینستون در سال ۲٠٠۸، مشخص کرد موشایی که یه رژیم غذایی با قند بالا دارن، وقتی که مصرف شکرشون کاهش پیدا کنه، اول اثرات روحی و جسمی ناخوشایندی در اونا دیده می شه.

دکتر لاستینگ در مجله گاردین سال ۲٠۱٣ گفت: “ما نیاز داریم کم کم مصرف شکر رو متوقف کنیم. نیاز داریم زندگی مون رو تغییر بدیم. نیاز داریم مصرف شکر رو به عنوان غذای اصلی ترک کنیم.”

اون اضافه می کنه: “صنعت غذا اون رو به یه عنصر اصلی تبدیل کرده، چون اونا می دونن که با این کار شما بیشتر خرید می کنین. این تله اونا هستش. اگه بعضی از تولیدکنندگان بی پروای غلات می رفتن و به غلات صبحونه تون مورفین اضافه می کردن، شما بیشتر اونو می خریدین، درباره اش چه فکر می کنین؟ عوضش اونا این کار رو با شکر انجام میدن.”

گینس پالترو در وبلاگ محبوب خود، اعتیاد به شیرینی جات رو به عنوان یکی از دلایل تصمیمش به ترک شکر ذکر می کنه.

اون می نویسه “حقیقت مهم اینه که شکر اعتیادآوره و درعوض جواب مغز احتیاج به همین مواد مخدره.”

آمار نشون میده که یقیناً ما مردم هستیم که دوست دار شکریم. برطبق گزارش CDC، بزرگسالان در امریکا، بین سالای ۲٠٠۵ تا حدود ۱٣٪ از کالری روزانه شون رو از قندای افزودنی به دست آوردن، درحالی که ۱۶٪ از کودکان و نوجوانان بین سالای ۲٠٠۵ تا ۲٠٠۸ به صورت میانگین، کالری مورد نیازشون رو از قندهای افزودنی به دست آوردن.

این اندازه بالاتر از چیزیه که به وسیله WHO پیشنهاد می شه، درحالی که مردم نباید بیشتر از ۱٠٪ از کالریای روزانه رو از قندهای آزاد بدست بیارن – هم قندهای طبیعی و هم قندهای اضافه شده به اجناس در کارخانه ها.

با این وجود، سال گذشته، MNT تحقیقی رو که به وسیله پروفسور وایان پت و همکارانش در دانشگاه یوتا انجام شد منتشر کرد، که ادعا می کنن حتی مصرف قندهای افزودنی به اندازه پیشنهاد شده ممکنه واسه سلامتی مضر باشن، این ادعا وقتی مطرح شد که به این نتیجه رسیدن این اندازه باعث کاهش طول عمر در موشا می شه.

شکر رو از رژیم غذایی سلامتمون حذف کنیم؟

یه سری از تحقیقات گزارش شده درباره نتیجه های منفی شکرهای افزودنی به WHO، منتهی به ارائه یه پیشنهاد در مورد اندازه پیشنهاد شده واسه مصرف شکرهای افزودنی در سال گذشته شد. سازمان پیش نویسی جفت و جور کرد و گفت که اونا دوست دارن اندازه مصرف قند پیشنهاد شده در روز رو از ۱٠٪ به ۵٪ برسانند.

WHO توضیح داد: “هدف از این دستورالعمل، ارائه یه پیشنهاد در مصرف قندهای آزاد، واسه کاهش خطر دچار شدن به بیماریای غیر مسری در کودکان و بزرگسالان، با تمرکز خاص بر پیشگیری و کنترل اضافه وزن و پوسیدگی دندون است.”

علاوه بر این،به نظر می رسدبسیاری از کارشناسانبهداشتی، کارشناسان تغذیهو حتیافراد مشهورمانندپالترو به گروه “بدون شکر” پیوسته ان. اما قطع کاملقنداز رژیم غذایی ممکن و بی خطره؟

یه بیوشیمیست به نام لی فیتس سایمون، از دانشگاه بیرمنگام در انگلستان، سال گذشته به روزنامه دیلی میل گفت: “قطع تموم شکلای جور واجور قند از رژیم غذایی تون خیلی سخت هستش. میوه ها، سبزیجات، اجناس لبنی و جانشین لبنی، تخم مرغ، الکل و آجیلا؛ همه اونا دارای شکر هستن، که جایگزینی اونا با کمی گوشت و چربی- شک نداشته باشین بسیار سالم نیس”.

خیلی از مردم شیرین کننده های مصنوعی رو جانشین قند می کنن، اما با در نظر گرفتن تحقیقات گزارش شده توسطMNT در سال گذشته، این شیرین کننده ها هنوزم ممکنه باعث دیابت و چاقی شن.

تحقیق منتشر شده در مجله Nature ، نشون میده شیرین کننده های مصنوعی – از جمله ساخارین، ساکاروز و آسپارتام – با باکتریای روده تداخل پیدا میکنن و باعث افزایش دچار شدن به چاقی و دیابت شن.

مهم تر اون که، اونا به این نتیجه رسیدن مصرف دراز مدت شیرین کننده های مصنوعی با زیاد شدن وزن، چاقی شکمی، سطح بالاتر قند خون ناشتا و افزایش سطوح هموگلوبین گلیکوزیله همراه بوده.

نویسندگان ذکر می کنن، “با هم به دیگر تغییرات کلی ای که در تغذیه آدم اتفاق افتاده، این افزایش مصرف شیرین کننده های مصنوعی همزمان با افزایش چشم گیر بیماریای همه گیر چاقی و دیابت، توجه کنیم. یافتهامون نشون میده که شیرین کننده های مصنوعی ممکنه مستقیما در افزایش گسترش مریضی که خودشون واسه مقابله با اون درنظر گرفته شدن، نقش داشتن.”

.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *